Hakkımda
Prof. Dr. Hakan Özben. İstanbul Amerikan Hastanesi Ortopedi Bölümü bünyesinde, el cerrahisi ve mikrocerrahi alanında çalışıyorum. Karpal tünel sendromu, el bileği kırıkları, tetik parmak ve ganglion kistleri gibi günlük hayatı doğrudan etkileyen el ve el bileği sorunlarını tedavi ediyorum. Hastanın sadece ağrısını dindirmeyi değil, fonksiyonel bağımsızlığını en kısa sürede geri kazandırmayı hedeflerim.
Tedavi ettiğim tüm rahatsızlıkların listesine buradan ulaşabilirsiniz.
Eğitim ve Uzmanlık
1981 İzmir doğumluyum. 1999 yılında Antalya Anadolu Lisesi'nden mezun oldum. Tıp eğitimimi Hacettepe Üniversitesi İngilizce Tıp Fakültesi'nde 2005 yılında, Ortopedi ve Travmatoloji uzmanlık eğitimimi ise İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi'nde 2010 yılında tamamladım.
İhtisasımın ardından el cerrahisi ve mikrocerrahi alanına yöneldim. Bu alandaki bilgi ve deneyimimi derinleştirmek için İtalya'ya giderek, 2011-2013 yılları arasında Modena ve Reggio Emilia Üniversitesi'nde El Cerrahisi ve Mikrocerrahi master programını tamamladım. Aynı üniversitede 2011-2015 yılları arasında Klinik ve Deneysel Tıp alanında doktoramı (Ph.D.) yaptım.
Akademik Kariyer ve Sertifikalar
Türkiye'ye döndükten sonra 2014 yılında Koç Üniversitesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji bölümünde göreve başladım. 2018'de TOTEK (Türk Ortopedi ve Travmatoloji Eğitim Konseyi) sertifikasını, 2019'da ise Avrupa sınavlarını geçerek FEBOT (Avrupa Ortopedi ve Travmatoloji Diploması) ve FESSH (Avrupa El Cerrahisi Federasyonu Diploması) ünvanlarını aldım.
Akademik kariyerime 2019 yılında Koç Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde Doktor Öğretim Üyesi olarak başladım, 2020'de Doçent ünvanını aldım. Aynı yıl halen çalışmakta olduğum Amerikan Hastanesi El Cerrahisi ünitesinde göreve başladım. 2025 yılında İSTÜN Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji kürsüsüne Profesör olarak atandım.
Uluslararası hakemli dergilerde yayımlanmış 20 adet makalem bulunuyor. Ulusal ve uluslararası kongrelerde konuşmacı olarak yer almaya devam ediyorum.
Mesleğim Dışında
Evli ve bir çocuk babasıyım.
Mesleki yaşantımın dışında hayatı dolduran başka tutkularım da var. Burnum kırılmasaydı muhtemelen bugün bir ortopedist değil, basketbolcu olurdum — yıllarca ciddi anlamda oynadım, hâlâ sporun disiplinini hayatımın merkezinde tutmaya özen gösteririm. Bugün pilates ve düzenli gym antrenmanları bu alışkanlığın günümüze uzanan hâli.
Gitar çalmak yıllar içinde bana eşlik eden bir uğraş oldu; zaman zaman grup içinde de çalma fırsatı buldum. Son dönemde piyano ile tanışmaya başladım — el cerrahisiyle uğraşan biri olarak on parmağın ortak çalışmasının ne kadar zarif bir koordinasyon gerektirdiğini yeniden fark etmek ayrıca keyifli.
Cerrahi disiplinin gerektirdiği sabır, incelik ve parmak hâkimiyeti ile bu uğraşların gerektirdikleri arasında sandığımdan çok daha fazla ortak nokta olduğunu düşünüyorum.